Infinitives (bezokoliczniki)

Formę bezosobową (bezokolicznik), czyli angielski „infinitive” stosujemy:

– po przymiotniku:

The hairbrush is easy to use.

The dish is simple to make.

–  kiedy chcemy wyjaśnić jaki jest cel jakiegoś działania:

The camera helps to capture important moments.

Teachers help us to understand grammar.

–  po niektórych czasownikach takich jak:

  • study (I have studied to pass the exam)
  • teach (She taught him how to make pancakes)
  • want (I want to get this fantastic book for Christmas)
  • need (He needed to go to the toilet so he left the room)
  • decide (You decided not to throw it away)
  • plan (I planned to go to that shop on Monday)
  • help (I helped her to do this homework)
  • advise (I advised him to apologize her)
  • afford (She couldn’t afford to buy a new car)
  • agree (Nick agreed to teach me how to dance)
  • appear (She appears not to know about it)
  • expect (The teacher expects us to write essays for Friday)
  • hope (Natasha hopes to be invited to the party)
  • make (w stronie biernej) (He was made to wait for three hours)
  • manage (She managed to complete an assignment on time)
  • offer (Jessica offered to look after their children)
  • pretend (They pretend to be better than others)
  • promise (Mum promised to take the children to the zoo)
  • refuse (He refused to help me)
  • seem (It seems to be nice in this restaurant)

Czasowniki w formie „infinitive” pojawiają się również w konstrukcji z „would”:

I would like to meet you.

She would love to know you better.

opracowała: Beata Cichy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s